Πρώτες Εντυπώσεις: Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος

Πρόσφατα μου δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω ένα από τα πρόσφατα παιχνίδια που κυκλοφόρησε η Κάισσα, το «Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος» (ή αλλιώς «A World Without End«). Οφείλω να ομολογήσω ότι οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν θετικότατες!

Το παιχνίδι αυτό, αν και θεματικά αποτελεί συνέχεια του παιχνιδιού (και βιβλίου αντίστοιχα) «Οι Στυλοβάτες της Γης«, σε επίπεδο μηχανισμών διαφοροποιείται πλήρως. Εδώ φεύγουμε από τον (πολύ συνηθισμένο στα euro) worker placement μηχανισμό (έχω έναν αριθμό από εργάτες και όποτε έρχεται η σειρά μου αναθέτω σε έναν απ’ αυτούς να εκτελέσει μια εργασία) και ερχόμαστε αντιμέτωποι με δύο πρωτότυπες και φρέσκιες ιδέες.

Η πρώτη έχει να κάνει με τις κάρτες γεγονότων που ανοίγουν κάθε γύρο. Αυτές είναι τετράγωνες, χρησιμοποιούνται όμως ως ρόμβοι στο παιχνίδι με το artwork και το κείμενο να είναι στοιχισμένα ανάλογα. Όποτε ανοίγει μια τέτοια κάρτα λοιπόν, ο ενεργός παίκτης καλείται να την τοποθετήσει στο ταμπλό αφού όμως πρώτα την περιστρέψει κατάλληλα. Αυτό γιατί σε κάθε γωνία του ρόμβου υπάρχει και ένα από τα αγαθά που εμφανίζονται στο παιχνίδι (πέτρα, ξύλος, σιτάρι, ευσέβεια, ιατρική γνώση, χρήματα κλπ). Όταν η κάρτα τοποθετείται στο ταμπλό λοιπόν, κάθε γωνία της είναι στραμμένη και προς έναν παίκτη. Αυτός λοιπόν κερδίζει το αντίστοιχο αγαθό. Έτσι, ο παίκτης που παίζει καλείται να επιλέξει πως θα βάλει μια κάρτα, όχι μόνο με βάση τι ο ίδιος επιθυμεί να πάρει αλλά και με τι δε θέλει να δώσει στους άλλους. Φυσικά στο τέλος όλοι θα πάρουν από κάτι, αυτή όμως η δυνατότητα βάζει τον παίκτη σε ωραία διλήμματα κατά τη διάρκεια του γύρου του. Όχι όμως μόνο αυτό. Ανάλογα και με το πως θα μπει η κάρτα θα εξαρτηθεί και τι «έξτρα» βοήθεια θα πάρει ο τρέχων παίκτης, κάνοντας την απόφαση του ακόμα πιο δύσκολη. Τα δε γεγονότα που ανοίγονται από παιχνίδι σε παιχνίδι αλλάζουν, αυξάνοντας έτσι αρκετά την επαναληψιμότητα του παιχνιδιού.

Ο άλλος ενδιαφέρον μηχανισμός του παιχνιδιού είναι ο τρόπος με τον οποίον οι παίκτες επιλέγουν τις εντολές που θα παίξουν κάθε γύρο. Το παιχνίδι βλέπετε, είναι χωρισμένο σε 4 κεφάλαια με το κάθε ένα από αυτά να αποτελείται από 6 γύρους. Σε κάθε κεφάλαιο, ο παίκτης έχει 12 κάρτες με ενέργειες που μπορεί να εκτελέσει. Από αυτές, κάθε γύρο καλείται να επιλέξει 2. Μία για να την εκτελέσει κανονικά, και μία για να την ξεσκαρτάρει, χάνοντας τη δυνατότητα να την παίξει για όλο το υπόλοιπο κεφάλαιο. Έτσι ο παίκτης, καλείται να υπολογίσει από πριν τι θα κάνει, θυσιάζοντας κάποιες από τις επιλογές του, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βελτιστοποιήσει τις απολαβές του. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα τυχαία γεγονότα που ανοίγονται κάθε γύρο και που ανατρέπουν τα δεδομένα δίνει μια πολύ ωραία ένταση στο παιχνίδι και κάνει κάθε επιλογή πολύ κρίσιμη.

Φυσικά, ένα από τα μεγάλα ατού του παιχνιδιού είναι και το πανέμορφο ταμπλό του, που το έχει σχεδιάσει ο (γνωστός σε πολλού πια) Michael Menzel. Όπως και στα περισσότερα παιχνίδια στα οποία βάζει το χεράκι του, έτσι κι εδώ μιλάμε για έναν ταμπλό – πίνακα ζωγραφικής που βάζει κατευθείαν τους παίκτες στο κλίμα της εποχής και που ανεβάζει το όλο παιχνίδι σε άλλο επίπεδο.

Για να είμαι δίκαιος θα πρέπει να αναφέρω και κάποιους προβληματισμούς που μου δημιούργησε το παιχνίδι και να μη σταθώ μόνο στα θετικά. Μου έδωσε την αίσθηση ότι μερικές φορές η τύχη στις κάρτες με τα Γεγονότα ήταν ίσως πιο έντονη απ’ ότι θα έπρεπε. Υπήρχαν περιπτώσεις για παράδειγμα όπου ήταν η σειρά μου να την τοποθετήσω στο ταμπλό και όπως και να την έβαζα δε μου προσέφερε κάτι το ιδιαίτερο ενώ στο γύρο του αντιπάλου μου, αυτή που του ερχόταν του έδινε ακριβώς αυτά που χρειαζόταν με τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό. Κάτι τέτοιο βέβαια είναι ως ένα βαθμό αναμενόμενο, ειδικά όταν μιλάμε για παιχνίδι με τυχαία στοιχεία. Όμως υπήρξαν περιπτώσεις που μου άφησε μια τέτοια αίσθηση, πιο έντονη απ’ ότι ίσως θα περίμενα. Φυσικά, έχοντας παίξει μόνο μία παρτίδα δε μπορώ να είμαι σίγουρος. Ελπίζω με περισσότερα plays να μπορέσω είτε να επιβεβαιώσω είτε να αναθεωρήσω την άποψη μου αυτή.

Η εμπειρία μου από το παιχνίδι ήταν σε παρτίδα με 2 παίκτες. Είμαι σίγουρος όμως ότι με 3 ή 4 θα είναι ακόμα καλύτερο και ήδη κάποια σχόλια που ακούω μου το επιβεβαιώνουν. Αν είστε fans των eurogames θα το λατρέψετε. Αν όχι, θα βρείτε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και προσφέρει μια ευχάριστη δόση φρεσκάδας.

Δοκιμάστε το!

(οι φωτογραφίες είναι από το boardgamegeek και συνοδεύονται από links για την αντίστοιχη σελίδα τους στο site)

Advertisements

Νέες κυκλοφορίες από την Κάισσα

Από το site της Κάισσας πληροφορούμαστε για 2 νέα παιχνίδια που πρόκειται σύντομα να κυκλοφορήσει η εταιρεία στα ελληνίκα:

Το ένα είναι το γνωστό σε πολλούς Bang, αυτή τη φορά όμως σε νέα έκδοση με ελληνικό κουτί και οδηγίες. Το άλλο είναι το παιχνίδι World Without End («Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος» ο ελληνικός τίτλος), κατά κάποιον τρόπο η συνέχεια του Pillars of the Earth (Οι Στυλοβάτες της Γης).  Και λέω κατά κάποιον τρόπο γιατί δεν αποτελεί expansion αλλά αυτόνομο παιχνίδι. Είναι όμως βασισμένο στο βιβλίο «World Without End» το οποίο με τη σειρά του είναι η συνέχεια του Pillars of the Earth, απλά εξελίσσεται 200 περίπου χρόνια μετά. Όπως λέει και η περιγραφή στο site:

Αγγλία, 14ος αιώνας

Τα σημαντικά γεγονότα του Αγγλικού Μεσαίωνα επηρεάζουν τις ζωές των κατοίκων του Κίνγκσμπριτζ, της πόλης στην οποία 200 χρόνια πριν χτίστηκε ο ομορφότερος Καθεδρικός Ναός της χώρας. Οι παίκτες πασχίζουν για να βρουν τροφή, αλλά και να αποκτήσουν εισοδήματα. Με τη συμμετοχή τους στην κατασκευή κτιρίων σύντομα αποκτούν και φήμη. Τον πιο σημαντικό όμως ρόλο παίζουν η αφοσίωση στους άρχοντες και η ευσέβεια απέναντι στον κλήρο. Πράγματι, αν οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις δεν διατηρούνται ικανοποιημένες, οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Και βέβαια, απαιτούνται ιατρικές γνώσεις για να καταπολεμηθεί η φοβερή Πανούκλα.

Όπως και στο προηγούμενο βιβλίο του, τους «Στυλοβάτες της Γης»,  έτσι και στο «Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος» ο Ken Follett περιγράφει με γλαφυρότητα την σκοτεινή αλλά και ρομαντική εποχή του Μεσαίωνα. Και αυτό το παιχνίδι τη ζωντανεύει με τον καλύτερο τρόπο!

Για την ώρα δεν έχουμε κάποια άλλη ενημέρωση (πχ τελική τιμή), το μόνο που ξέρουμε, σύμφωνα πάντα με το site, είναι ότι θα κυκλοφορήσουν εντός του Μαρτίου.

Περισσότερες πληροφορίες για το World Without End μπορείτε να βρείτε στο σχετικό post που είχα κάνει παλιότερα εδώ στο blog.

Αναρτήθηκε στις Νέα. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Upcoming Games: World Without End

Εάν σας άρεσε το Pillars of the Earth (στα Ελληνικά «Οι Στυλοβάτες της Γης» – έχει κυκλοφορήσει από την Κάισσα), τότε ετοιμαστείτε για το World Without End, το οποίο αποτελεί κατά μία έννοια τη συνέχεια του. Κι αυτό, γιατί βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο το οποίο είναι η συνέχεια του «Στυλοβάτες». Επιπλέον, οι δημιουργοί του παιχνιδιού είναι οι Michael Rieneck και Stefan Stadler, οι ίδιοι που έκαναν και το πρώτο.

Θεματικά το παιχνίδι εξελίσσεται 200 χρόνια μετά το χτίσιμο του καθεδρικού ναού (του πρώτου βιβλίου/παιχνιδιού). Πλέον οι απόγονοι των χαρακτήρων που είχαμε συναντήσει εκεί έχουν άλλα θέματα με τα οποία ασχολούνται όπως το εμπόριο, η διατροφή των κατοίκων, η ανέγερση κτιρίων αλλά και η αντιμετώπιση της πανούκλας.

Το παιχνίδι θα είναι για 2-4 παίκτες με διάρκεια 90-120 λεπτά. Την εικονογράφηση του την έχει κάνει και πάλι ο γνωστός (στο χώρο των επιτραπεζίων ειδικά) καλλιτέχνης Michael Menzel. Στην Essen θα κυκλοφορήσει η γερμανική έκδοση του από την Kosmos ενώ τον Νοέμβριο αναμένουμε την αγγλική από την Mayfair Games.

Μπορείτε να δείτε κάποιες παραπάνω πληροφορίες και σε ένα post που είχε γίνει πριν μια βδομάδα στο boardgamenews, εδώ.

Αναρτήθηκε στις Upcoming Games. Ετικέτες: , , . 1 Comment »